Geert Hoekstra, ondernemen zonder grootspraak

"Je leert het meest op de dagen dat iets misgaat."

Betrokkenheid en toewijding zegt uiteindelijk alles

Ondernemen en een bedrijf leiden is spannend en geeft veel energie en uitdaging. Al twintig jaar geef ik alles voor skrepr, wat voor mij destijds is begonnen als de Computer Dokter. Als zeventienjarige was ik vooral bezig met repareren, creëren, iets oplossen, met als doel blije en tevreden klanten.

En als alles voor de wind gaat, dan geeft dat ontzettend veel voldoening. Het zorgt voor hoogtepunten en voor de drive om nog een stap harder te gaan. Maar uiteindelijk leer je jezelf en je bedrijf niet kennen op de dagen dat alles goed gaat. Je leert het meest op de dagen dat iets misgaat. En ondanks alle processen, monitoring, certificeringen en ISO-normen gaat er hier natuurlijk ook wel eens iets fout. Gelukkig niet vaak, maar juist op dat soort momenten zie je waar een organisatie echt uit bestaat, en hoe verschillende mensen kleur en karakter geven aan het bedrijf.

Verschillende karakters, dezelfde richting

Als ik terugkijk, denk ik dat juist die combinatie van verschillende karakters belangrijk is geweest voor wat skrepr vandaag is. Rinke durfde vaak verder vooruit te kijken dan de meeste mensen om ons heen. Ideeën waar je in het begin soms nog vraagtekens bij had, maar die achteraf de goede richting bleken te zijn.

Roelof bracht later weer een heel andere energie mee. Meer focus op sales, structuur en lange termijnrelaties. Hij heeft skrepr tech geholpen om van een urenfabriek door te groeien naar een stabiele MSP-partij, waarbij niet alleen techniek centraal staat, maar juist ook continuïteit en samenwerking met klanten.

Zelf heb ik altijd het meeste plezier gehaald uit het bouwen van een stevige basis. Niet per se zichtbaar aan de voorkant, maar wel iets waar klanten en collega's iedere dag op moeten kunnen vertrouwen. Voor mij gaat ondernemen veel minder over titels of succesverhalen. Het gaat over verantwoordelijkheid.

Ik sta op als iedereen met de handen in het haar zit, en niet meer weet hoe we verder moeten. Ik houd van een goede strijd leveren, en een moeilijk of onmogelijke situatie oplossen, geeft mij alleen maar energie. In dat opzicht ben ik nooit veranderd: ofwel computers fixen ofwel een onmogelijke situatie 'fixen'.

Ik denk dat dit deels ook opvoeding is geweest. Bij ons thuis loste je dingen op. Wegduiken was geen optie. Je kon ergens van balen, of het ergens niet mee eens zijn, maar uiteindelijk bleef het wel jouw verantwoordelijkheid. En dat is ook hard nodig in een bedrijf. Want hoe groter een organisatie wordt, hoe makkelijker het wordt om naar een proces, leverancier of systeem te wijzen. Alleen hebben klanten daar uiteindelijk niet zoveel aan. Technologie is niet perfect. Mensen ook niet.

Wat klanten volgens mij veel belangrijker vinden, is hoe je ermee omgaat wanneer het ingewikkeld wordt. Of iemand dan de telefoon opneemt en dat moeilijke gesprek durft te voeren. Of dat je eerlijk durft te zeggen dat iets beter had gemoeten. En vooral: of je blijft zitten totdat het opgelost is. Misschien vinden klanten onze technische oplossingen, software en innovaties indrukwekkend. Dat hoop ik tenminste. Maar diep van binnen denk ik dat vertrouwen vaak op een veel simpelere plek ontstaat. Namelijk bij de vraag of iemand verantwoordelijkheid neemt wanneer het er echt toe doet. Dat is in ieder geval altijd het soort bedrijf geweest waar ik zelf graag zaken mee doe. En dus ook het soort bedrijf dat ik met skrepr probeer verder te bouwen.